دیوار مهربانی

عضو انجمن جامعه شناسی ایران در مورد تاثیر دیوار مهربانی در پایتخت گفت: حل ریشه‌ای مشکلات بیش از 15 هزار زن و مرد بی‌خانمان در شهر تهران که قربانی شرایط نابسامان اقتصادی و اجتماعی‌ هستند تنها با اولویت بخشی به اشتغال آنان و یا حمایت نظام‌مند از آسیب دیدگان اجتماعی امکان‌پذیر خواهد بود.

مصطفی آب روشن، عضو شورای مدیریت آسیب‌های اجتماعی انجمن جامعه‌شناسی در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری آنا در مورد دیوارهای مهربانی در شهرهای کشور اظهار کرد: در عصری زندگی می‌کنیم که فردگرایی به عنوان سبک زندگی شهروندان شده و ارتباطات اجتماعی به شدت کمرنگ شده است به طوری که افراد جامعه بی‌تفاوت از کنار مشکلات یکدیگر می‌گذرند.

وی افزود: طرح دیوارهای مهربانی را که مدتی است در برخی از شهرهای بزرگ کشور اجرا می‌شود، می‌توان به عنوان شروعی زیبا برای توسعه فرهنگ مهربانی و شفقت تلقی کرد و این الگوی رفتاری که در جامعه تسری پیدا کرده است بسیار ستودنی خواهد بود زیرا این دیوارهای رنگی و نقش بسته، میزبان قربانیان و آسیب‌های اجتماعی در فصل زمستان خواهد بود.

این عضو انجمن جامعه شناسی ایران گفت: زمانی نشاط اجتماعی در جامعه حکمفرما می‌شود که همه شهروندان از حداقل نیازهای زیستی برخوردار باشند و طرح دیوارهای مهربانی هر چند به عنوان مرهمی کوچک بر دردهای عمیق آسیب‌دیدگان اجتماعی است اما حرکتی رو به جلو بوده و به توسعه فرهنگ مهربانی کمک می‌کند و تبدیل به سنتی ارزشمند خواهد شد.

آب روشن یادآور شد: حل ریشه‌ای مشکلات بیش از 15 هزار زن و مرد بی‌خانمان در شهر تهران که قربانی شرایط نابسامان اقتصادی و اجتماعی‌ هستند تنها با اولویت بخشی به اشتغال آنان و یا حمایت نظام‌مند از آسیب‌دیدگان اجتماعی امکان‌پذیر خواهد بود و احساسات زیبا و تعهد اخلاقی شهروندان در قبال همدیگر، به طور قطع از مسئولیتی که بعهده نظام اجتماعی است نمی‌کاهد و از منظر جامعه شناختی، گسترش سریع این‌گونه الگوهای رفتاری در جامعه ما به عنوان کدهایی است که نشان از بی اعتمادی صریح شهروندان نسبت به کارکرد شایسته نهادها و سازمان‌های مسئول خواهد بود.